LEKSYKONMateriały i wykończenia
Stal kortenowska
Inne nazwy: Corten, COR-TEN, stal trudno rdzewiejąca, EN 10025-5
Niskostopowa stal konstrukcyjna z niewielkimi dodatkami miedzi, chromu, niklu i fosforu, tworząca gęstą, przyczepną warstwę rdzy spowalniającą dalszą korozję, dzięki czemu można ją zostawić niemalowaną na zewnątrz.
Co robi, a czego nie robi
Dodatki stopowe nie zapobiegają utlenianiu; zmieniają budowę powstającego tlenku, dając warstwę spowalniającą dalszy atak zamiast łuszczyć się i odsłaniać świeży metal. Warstwa ochronna rozwija się poprawnie wyłącznie przy naprzemiennym zwilżaniu i wysychaniu. W warunkach trwale wilgotnych — w gruncie, pod wodą, w miejscu osłoniętym, ale skraplającym — nigdy nie powstaje, a stal koroduje w tempie zbliżonym do zwykłej stali węglowej. Chlorki ją rozbijają, więc niemalowanej stali kortenowskiej zasadniczo odradza się blisko morza.
We wnętrzu nie daje przewagi
W ogrzewanym budynku nie ma deszczu, nie ma cyklu mokro–sucho i jest niska wilgotność, więc stal kortenowska nigdy nie wykształci projektowanej patyny i zachowuje się w istocie jak stal zwykła z dekoracyjną powierzchnią. Odporność korozyjna, za którą zapłacono premię stopową, nie robi nic. Do tego brudzi: przez pierwsze dwa lata spływ niesie tlenek na wszystko, co znajduje się poniżej, a na podłożach porowatych taki zaciek jest praktycznie nieusuwalny.