LEKSYKONMateriały i wykończenia
Szkło hartowane
Inne nazwy: Szkło bezpieczne, ESG, szkło temperowane
Szkło obrobione termicznie tak, że jego powierzchnie pozostają ściskane, a rdzeń rozciągany, co daje mniej więcej cztero- do pięciokrotnie większą wytrzymałość na zginanie niż zwykłe szkło float i rozpad na drobne, tępe okruchy.
Jak działa
Taflę nagrzewa się do około 620 °C, a następnie szybko chłodzi strumieniami powietrza. Powierzchnie krzepną pierwsze; gdy wnętrze stygnie i kurczy się wobec już sztywnych powierzchni, powierzchnie kończą w stanie ściskania, a rdzeń w rozciąganiu. Ponieważ szkło pęka od wad powierzchniowych przy rozciąganiu, to zmagazynowane ściskanie trzeba najpierw pokonać, żeby pęknięcie w ogóle ruszyło. Po obróbce nie da się już szkła ciąć ani wiercić — każdy otwór i każda krawędź muszą być wykonane przed hartowaniem.
Dlaczego o wszystkim decyduje krawędź
Ta sama zmagazynowana energia, która czyni szkło hartowane mocnym, czyni jego krawędzie wrażliwymi: wyszczerbienie sięgające przez warstwę ściskaną uwalnia naprężenia rdzenia i to jest mechanizm stojący za taflami pękającymi pozornie samoistnie. Zamawiaj krawędzie polerowane i stępione, nigdy nie dopuszczaj, by twardy przedmiot opierał się wprost o krawędź, i traktuj widoczne wyszczerbienie jako powód do wymiany, a nie uwagę kosmetyczną. Szkło nie może też nigdy leżeć bezpośrednio na stali — w każdym punkcie oparcia idą klocki podporowe z EPDM, neoprenu albo silikonu.
